და იშვა კინო!

Standard

– Bonjour Madame

– bonsoir 🙂

“გრან კაფეს” ინდურ სალონში ბეწვის ქურქიან და შლიაპებიან პარიზის ელიტას მეოყარა თავი. ყველა თანაბრად ელოდა რაღაც ექსპერიმენტს. ამ საღამოს ორგანიზატორები, ძმები – ოგიუსტი და ლუიც გამოჩდნენ, მედიდურად გადახედეს შეკრებილთ. ალბათ წინასწარ ხვდებოდნენ, მათი გამოგონება ახალს, ინოვაციურს რომ უყრიდა საფუძველს, რაც სიამაყის უფლებას მისცემდათ მომავალში.

შუქი ჩაქრა და მხოლოდ ახლა შენიშნა მაყურებელმა კედელზე გაკრული უზარმაზარი თეთრი ზეწარი. საზოგადოებამ გონებაშიც ვერ მოასწრო კითხვის დასმა, რომ ზეწარზე უცებ ლიანდაგი გაჩნდა. უცნაურია ცოტა არ იყოს, მაგრამ დაელოდება ხალხი შუქის ანთებას, რომ პასუხი მოსთხოვოს ძმებს ამ უმსგავსოვაზე. “ო, არა, ეს უკვე მეტისმეტ…” სიტყვა ვერ დაამთავრა ერთ – ერთმა მათგანმა, რომ ამ რელსებზე უკვე სწრაფი ტემპით ორთქმავალმა იწყო სვლა.

“თავს უშველეთ” – დაიყვირა დარბაზის ერთ ბოლოში მჯდარმა მამაკაცმა, მას მეორე მოყვა, მესამე და ჯერ კიდევ ორი წუთის წინ სავარძლებზე უწყინრად მსხდარი ადამიანების ჩურჩული, ბრბოს ჩოჩქოლს დაემსგავსა. მათ არაფერი შეეძლოთ ეღონათ გასასვლელისკენ თავქუდმოგლეჯით სირბილის გარდა, მაგრამ ვაი, რომ იქაც უშველებელი რიგი დაუხვდათ. ყველა ცდილობდა გაქცეოდა ამ რკინის “მონსტრს”. სადაცაა წამოეწევა… მოიცა, მან ჩაიარა? კი აშკარად, მაგრამ მას რომ ფიზიკურად დარბაზში არ გაუვლია? არა, კი გაიარა, თუმცა უცნაურია ამხელა ტრანსპორტმა როგორ შეძლო ამ პატარა დარბაზში დატევა? რა საგონებელში ჩააგდო ძმებმა ეს ნაღები საზოგადოება. უფრო გაბედულნი მიუახლოვდნენ ზეწარს, ხელით შეეხნენ, გაწიეს – გამოწიეს, მის მიღმა დაიწყეს თვალების ცეცება, მაგრამ შენც არ მომიკვდე, არანაირი მატარებლის კვალს არ წააწყდნენ. 😀 😀

შეიძლება ჩვენს საუკუნეში სკეპტიკურად ვუყურებთ მაშინდელი ინტელიგენციის საქციელს, მგრამ შეგახსნებთ, რომ ეს მოხდა 1895 წლის 28 დეკემბერს, მაშინ როდესაც სიტყვა – “კინოს” დაბადებამდე ჯერ კიდევ დიდი დრო იყო.

ძმები ლუმიერები კი იყვნენ  პირველები, ვინც უძრავ კედელს სული შთაბერეს: შემოიყვანეს ორთქმავალი, ბიჭუნას მებაღე გააწუწინეს, გვაჩვენეს ქარხანაში მომუშავე ხალხის ყოველდღიური ყოფა და ეს ყველაფერი აწ უკვე წარსულში “უსულო კედელზე”. ლუმიერებისეული “ჯადოსნური”  კედელი ადამიანების ცხოვრებას, დოკუმენტალიზმს აცოცხლებდა მათსავე წინაშე. 1895 წლის 28 დეკემბერის საღამოს “გრან კაფეში” შეკრებილი საზოგადოება კი გახდა მომსწრე ისტორიული თარიღისა, ვინაიდან მათ თვალწინ იშვა მომავალში მეშვიდე ხელოვნებად წოდებული – კინემატოგრაფი! http://youtu.be/1dgLEDdFddk

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s