დრო – ზოგჯერ სასტიკი, ზოგჯერ მკურნალი!

Standard

მიდის დრო. ვცხოვრობ მის გარეშე. მტკივა მის გარეშე. მენატრება… მინდა მისი ნახვა, ძალიან მინდა. დგება ეს ნანტრი წუთიც და გულზე მალამოდ მედება ჩემი მონატრებული აფხაზეთი. მეგებება ჩემი ქუჩა, ოჯახი, საყვარელი ძაღლი და იმ მომენტში ვგრძნობ ბედნიერებას მთელი სიმძაფრით. ვხვდები ახალ წელს აქ. ვცდილობ ოჯახთან გატარებულ თითოეულ წამს გავუფრთხილდე, თითოეული წუთი გავწელო, მაგრამ დრო ხომ არაფერს ინდობს და ჩემს სურვილებსაც უგულვებელყოფს. ორიოდე დღეც და ისევ ურბანული ცხოვრების წესისთვის მომიწევს ფეხის აწყობა. მე კი ისევ გამაწვალებს ჩემი კუთხის ნახვის სურვილი, მაგრამ ის დაუნდობელი “არსება” ხომ არსებობს და არსებობს. შესაბამისად ისიც არ შეანლებს დღეების, კვირების და თვეების გადაგორებას და მე ისევ გავხდები ღირსი ჩემი აფხაზეთის ხილვის!Image

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s